Odds i końce

Dawno, dawno temu żyła sobie ładna dziewczyna, która była leniwa i nieostrożna.

Gdy musiała prząść, tak się denerwowała, że jeśli w lnie znalazł się malutki sęczek, wyrywała całą garść i rzucała ją na podłogę obok siebie.

Miała też służącą, która była pracowita. Służąca zbierała wszystkie kawałki lnu, które zostały wyrzucone, czyściła je, pięknie przędła i uszyła sobie z nich piękną sukienkę.

Młody mężczyzna poprosił leniwą dziewczynę o rękę i wesele miało się odbyć. Wieczorem przed ślubem pracowita dziewczyna tańczyła wesoło w swojej ładnej sukience. Panna młoda zobaczyła ją i powiedziała: „Och, jak ta dziewczyna podskakuje, ubrana w moje skrawki i końcówki.” Pan młody usłyszał to i zapytał pannę młodą, co miała na myśli.

Powiedziała mu, że dziewczyna ma na sobie sukienkę z lnu, który ona wyrzuciła. Gdy pan młody to usłyszał i zobaczył, jaka jest leniwa, a jak pracowita jest ta druga dziewczyna, zostawił ją i poszedł do pracowitej dziewczyny, i wybrał ją na swoją żonę.