BokRobot leeseditie
Boeken
GratisDe dief en de olifant
Davis, Mary Hayes, Chow-Leung
Nederlands (BE)
Engels
EspañolZeshonderd jaar geleden trainden de mensen in Zuid-China olifanten en leerden ze allerlei nuttige taken uitvoeren. Ze werkten voor boeren en houthakkers, en twee keer per jaar hielpen ze bij het aanleggen van wegen, want een olifant kon veel meer werk verzetten dan welk ander dier ook. De olifanten waren zo wijs dat de mensen er bijgelovig over werden en geloofden dat ze zelfs in de harten van mensen konden kijken.
Een rechter genaamd Ko-Kia-Yong had een olifant die, naar men zei, was getraind om dit wonderbaarlijke ding te doen. Drie zaken die voor hem werden gebracht, werden beslist door de wijze, oude olifant die hij bezat. En zo werd een van die beslissingen genomen:
Een man kwam voor de rechter en zei dat er 's nachts dieven in zijn huis waren geweest en dat ze zijn goud en juwelen hadden gestolen—alles wat hij had. Hij vroeg de rechter de dieven te vinden en te straffen.
Binnen drie maanden werden vijf dieven gevonden. Toen ze voor de rechter werden gebracht, bogen ze voor hem en zei ieder van hen: “Ik heb nooit iets gestolen.”
De man en de vrouw die waren beroofd werden geroepen. De vrouw zei: “Die man met het lange grijze haar is degene die ons heeft beroofd.”
De rechter vroeg: “Weet u zeker dat hij het is, en hoe weet u dat?”
Ze antwoordde: “Ja, ik weet het nog. Hij nam de armband van mijn arm af, en ik keek hem in het gezicht.”
“Hebben de andere vier u ook beroofd?” vroeg de rechter.
De vrouw antwoordde: “Dat weet ik niet.”
Maar de rechter zei: “De man die u als dief beschuldigt, lijkt mij geen dief. Zijn gezicht is vriendelijk en zacht. Ik kan geen beslissing nemen op basis van uw getuigenis. Ik ken maar één manier om dat uit te vinden, en we zullen spoedig de waarheid in deze zaak weten. Mijn olifant zal worden binnengehaald om de mannen te onderzoeken. Hij kan de gedachten en het hart van de mens lezen; en degenen die onschuldig zijn, hoeven niet bang te zijn, want hij zal zeker degene kennen die deze daad heeft begaan.”
Vier van de mannen keken blij.
Ze werden uitgekleed en stonden naakt—alleen met een lap om zich heen—voor de rechter en de wet van het land, en de olifant werd binnengehaald.
# book_id: global-gutenberg-translation-5032cd9686d444488742e85e1327a958
# book_title: De dief en de olifant
# chapter_id: 1-de-dief-en-de-olifant
# chapter_title: De dief en de olifant
# book_page: 1 / 5
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Zeshonderd jaar geleden trainden de mensen in Zuid-China olifanten en leerden ze allerlei nuttige taken uitvoeren. Ze werkten voor boeren en houthakkers, en twee keer per jaar hielpen ze bij het aanleggen van wegen, want een olifant kon veel meer werk verzetten dan welk ander dier ook. De olifanten waren zo wijs dat de mensen er bijgelovig over werden en geloofden dat ze zelfs in de harten van mensen konden kijken.
Een rechter genaamd Ko-Kia-Yong had een olifant die, naar men zei, was getraind om dit wonderbaarlijke ding te doen. Drie zaken die voor hem werden gebracht, werden beslist door de wijze, oude olifant die hij bezat. En zo werd een van die beslissingen genomen:
Een man kwam voor de rechter en zei dat er 's nachts dieven in zijn huis waren geweest en dat ze zijn goud en juwelen hadden gestolen—alles wat hij had. Hij vroeg de rechter de dieven te vinden en te straffen.
Binnen drie maanden werden vijf dieven gevonden. Toen ze voor de rechter werden gebracht, bogen ze voor hem en zei ieder van hen: “Ik heb nooit iets gestolen.”
De man en de vrouw die waren beroofd werden geroepen. De vrouw zei: “Die man met het lange grijze haar is degene die ons heeft beroofd.”
De rechter vroeg: “Weet u zeker dat hij het is, en hoe weet u dat?”
Ze antwoordde: “Ja, ik weet het nog. Hij nam de armband van mijn arm af, en ik keek hem in het gezicht.”
“Hebben de andere vier u ook beroofd?” vroeg de rechter.
De vrouw antwoordde: “Dat weet ik niet.”
Maar de rechter zei: “De man die u als dief beschuldigt, lijkt mij geen dief. Zijn gezicht is vriendelijk en zacht. Ik kan geen beslissing nemen op basis van uw getuigenis. Ik ken maar één manier om dat uit te vinden, en we zullen spoedig de waarheid in deze zaak weten. Mijn olifant zal worden binnengehaald om de mannen te onderzoeken. Hij kan de gedachten en het hart van de mens lezen; en degenen die onschuldig zijn, hoeven niet bang te zijn, want hij zal zeker degene kennen die deze daad heeft begaan.”
Vier van de mannen keken blij.
Ze werden uitgekleed en stonden naakt—alleen met een lap om zich heen—voor de rechter en de wet van het land, en de olifant werd binnengehaald.Toen zei de rechter tegen de olifant: “Onderzoek deze mannen en vertel ons wie de dief is.”
De olifant raakte met zijn slurf elk van de vijf beschuldigde mannen aan, van hun hoofd tot aan hun voeten.
En de witgeharige man en de drie anderen stonden stil en lachten de olifant uit met vrolijke gezichten; want in hun hart wisten zij dat zij onschuldig waren en zij dachten dat de olifant dat wist. Maar de vijfde man beefde van angst en zijn gezicht veranderde van kleur. Terwijl de olifant hem onderzocht, zei de rechter: “Doe je plicht,” en klopte luid met zijn stok. De olifant pakte de schuldige man en wierp hem dood op de grond.
Vervolgens zei de rechter tegen de vier onschuldige mannen: “Jullie mogen gaan.” En tegen de vrouw zei hij: “Wees voorzichtig met wie je beschuldigt.” Daarna zei hij tegen de olifant: “Eten en water staan voor je klaar. Ik hoop dat je nog lang zult leven en mij zult helpen om wijs te oordelen.”
Hierna gingen veel wijze mannen die niet bijgelovig waren naar de rechter en zeiden:
“Wij weten dat uw olifant het hart en de geest van de mens niet kan lezen. Welk soort voedsel geeft u hem en wat leert u hem? De mens zelf leeft maar zestig tot honderd jaar en weet weinig. Hoe zou een olifant het hart van de mens kunnen lezen, iets wat de mens zelf niet kan? Is de geest van een dode mens wijs geworden en in die olifant gekomen? Wij bidden u om uitleg.”
En Ko-Kia-Yong, de wijze rechter, lachte en zei: “Mijn olifant eet en drinkt zoals andere olifanten dat doen. Ik denk dat hij zeker niet een rover van een eerlijke man kan onderscheiden, maar dit is een geloof onder ons volk. De eerlijke man gelooft dit en heeft geen angst, want hij heeft niets verkeerds gedaan. De dief gelooft dit en is vervuld van angst. Een proces voor de olifant is slechts een bekentenis uit angst.”
De mensen van de noordelijke natie bezorgden koning Ting Ming Wong veel problemen, en op een dag gaf hij zijn generaal Gui Süt Yun de opdracht om oorlog tegen hen te verklaren.
De dappere generaal maakte zich klaar om onmiddellijk naar het noorden te marcheren. Hij leidde een leger van vijfentwintigduizend cavaleristen, gevolgd door duizend infanteristen.
# book_id: global-gutenberg-translation-5032cd9686d444488742e85e1327a958
# book_title: De dief en de olifant
# chapter_id: 1-de-dief-en-de-olifant
# chapter_title: De dief en de olifant
# book_page: 2 / 5
# chapter_page: 2
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Toen zei de rechter tegen de olifant: “Onderzoek deze mannen en vertel ons wie de dief is.”
De olifant raakte met zijn slurf elk van de vijf beschuldigde mannen aan, van hun hoofd tot aan hun voeten.
En de witgeharige man en de drie anderen stonden stil en lachten de olifant uit met vrolijke gezichten; want in hun hart wisten zij dat zij onschuldig waren en zij dachten dat de olifant dat wist. Maar de vijfde man beefde van angst en zijn gezicht veranderde van kleur. Terwijl de olifant hem onderzocht, zei de rechter: “Doe je plicht,” en klopte luid met zijn stok. De olifant pakte de schuldige man en wierp hem dood op de grond.
Vervolgens zei de rechter tegen de vier onschuldige mannen: “Jullie mogen gaan.” En tegen de vrouw zei hij: “Wees voorzichtig met wie je beschuldigt.” Daarna zei hij tegen de olifant: “Eten en water staan voor je klaar. Ik hoop dat je nog lang zult leven en mij zult helpen om wijs te oordelen.”
Hierna gingen veel wijze mannen die niet bijgelovig waren naar de rechter en zeiden:
“Wij weten dat uw olifant het hart en de geest van de mens niet kan lezen. Welk soort voedsel geeft u hem en wat leert u hem? De mens zelf leeft maar zestig tot honderd jaar en weet weinig. Hoe zou een olifant het hart van de mens kunnen lezen, iets wat de mens zelf niet kan? Is de geest van een dode mens wijs geworden en in die olifant gekomen? Wij bidden u om uitleg.”
En Ko-Kia-Yong, de wijze rechter, lachte en zei: “Mijn olifant eet en drinkt zoals andere olifanten dat doen. Ik denk dat hij zeker niet een rover van een eerlijke man kan onderscheiden, maar dit is een geloof onder ons volk. De eerlijke man gelooft dit en heeft geen angst, want hij heeft niets verkeerds gedaan. De dief gelooft dit en is vervuld van angst. Een proces voor de olifant is slechts een bekentenis uit angst.”
De mensen van de noordelijke natie bezorgden koning Ting Ming Wong veel problemen, en op een dag gaf hij zijn generaal Gui Süt Yun de opdracht om oorlog tegen hen te verklaren.
De dappere generaal maakte zich klaar om onmiddellijk naar het noorden te marcheren. Hij leidde een leger van vijfentwintigduizend cavaleristen, gevolgd door duizend infanteristen.Toen ze Mau Tin Lang bereikten, waren de soldaten erg moe, want ze hadden toen al tien dagen gemarcheerd. Er werd bevolen dat ze drie dagen zouden rusten voordat ze verdergingen.
Het weer was erg warm, en op de tweede dag was er geen water meer, zelfs niet om te drinken. De soldaten groeven op veel plaatsen putten, in de hoop water te vinden; maar telkens werden ze teleurgesteld.
Er werd vervolgens een verslag opgesteld voor de generaal, Gui Süt Yun, waarin stond: “De mannen en paarden staan op het punt om te sterven door gebrek aan water.”
De generaal gaf vervolgens opdracht aan veel mannen om zich in verschillende richtingen binnen een straal van tien mijl te verspreiden om naar water te zoeken.
De volgende ochtend waren tweehonderd mannen dood, en er kon nog steeds geen water worden gevonden.
Toen zei de generaal, Gui Süt Yun: “We zullen hier allemaal sterven als we geen water vinden. Als het binnen honderd mijl te vinden is, zal ik het vinden.” Vervolgens besteg hij zijn favoriete oorlogspaard en reed erop totdat zowel hij als het paard op het punt stonden om te sterven van de vreselijke dorst. Hij probeerde zijn paard te voeren met groene bladeren; maar hij was zwak en leed, en de generaal ging liggen om te rusten en te slapen. Hij huilde uit bitterheid van geest.
Toen keek hij naar de hemel en zei:
“Heeft onze koning een grote fout begaan, of hebben onze soldaten kwaad gedaan? Waarom moeten we hier omkomen in een vreemd land? In het uur dat ik hier rust en slaap, moge een geest mij het pad tonen dat uit deze grote ellende leidt.
“Misschien is het noordelijke koninkrijk wel in het gelijk, en zullen we hier sterven zonder zelfs maar te hoeven vechten. Maar als wij gelijk hebben, mag dit niet gebeuren. Toen we hier voor het eerst aankwamen, was er genoeg water. Waarom heeft de aarde dit water opgedronken en hebben we ons hier achtergelaten om te sterven? Terwijl ik slaap, moge een geest mij de betekenis van dit alles tonen.”
# book_id: global-gutenberg-translation-5032cd9686d444488742e85e1327a958
# book_title: De dief en de olifant
# chapter_id: 1-de-dief-en-de-olifant
# chapter_title: De dief en de olifant
# book_page: 3 / 5
# chapter_page: 3
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Toen ze Mau Tin Lang bereikten, waren de soldaten erg moe, want ze hadden toen al tien dagen gemarcheerd. Er werd bevolen dat ze drie dagen zouden rusten voordat ze verdergingen.
Het weer was erg warm, en op de tweede dag was er geen water meer, zelfs niet om te drinken. De soldaten groeven op veel plaatsen putten, in de hoop water te vinden; maar telkens werden ze teleurgesteld.
Er werd vervolgens een verslag opgesteld voor de generaal, Gui Süt Yun, waarin stond: “De mannen en paarden staan op het punt om te sterven door gebrek aan water.”
De generaal gaf vervolgens opdracht aan veel mannen om zich in verschillende richtingen binnen een straal van tien mijl te verspreiden om naar water te zoeken.
De volgende ochtend waren tweehonderd mannen dood, en er kon nog steeds geen water worden gevonden.
Toen zei de generaal, Gui Süt Yun: “We zullen hier allemaal sterven als we geen water vinden. Als het binnen honderd mijl te vinden is, zal ik het vinden.” Vervolgens besteg hij zijn favoriete oorlogspaard en reed erop totdat zowel hij als het paard op het punt stonden om te sterven van de vreselijke dorst. Hij probeerde zijn paard te voeren met groene bladeren; maar hij was zwak en leed, en de generaal ging liggen om te rusten en te slapen. Hij huilde uit bitterheid van geest.
Toen keek hij naar de hemel en zei:
“Heeft onze koning een grote fout begaan, of hebben onze soldaten kwaad gedaan? Waarom moeten we hier omkomen in een vreemd land? In het uur dat ik hier rust en slaap, moge een geest mij het pad tonen dat uit deze grote ellende leidt.
“Misschien is het noordelijke koninkrijk wel in het gelijk, en zullen we hier sterven zonder zelfs maar te hoeven vechten. Maar als wij gelijk hebben, mag dit niet gebeuren. Toen we hier voor het eerst aankwamen, was er genoeg water. Waarom heeft de aarde dit water opgedronken en hebben we ons hier achtergelaten om te sterven? Terwijl ik slaap, moge een geest mij de betekenis van dit alles tonen.”Toen viel hij in slaap. En hij zag een van de grote woestijnmieren; en een vogel vloog neer om de mier op te eten. Maar de mier sprak en zei: “Ik weet dat jullie vogels onze familie voortdurend proberen op te eten. Maar het is niet juist dat het ene dier het andere opeet. Jullie hebben de kracht om elke mier te overwinnen en op te eten als jullie dat willen, maar de mens heeft de macht over deze wereld. Als de jager komt, kun je zijn pijl of zijn net niet ontlopen.
“Het is niet juist dat het ene schepsel zich tegen het andere keert. Ga je eigen weg, en ik zal de mijne gaan, zodat ik voedsel kan vinden voor mijn kinderen.
“Ik heb nu honderdvijftig eieren in mijn nest, en ik hoop dat ze allemaal spoedig zullen uitkomen. Dan zullen mijn kinderen op mij vertrouwen voor hulp. Ze zullen allemaal sterven als je mij, hun ouder, opeet. De aarde heeft veel graan, tarwe en rijst. Dat is genoeg voor jullie voedsel.”
Toen antwoordde de vogel: “Vertel me wat jou zo wijs maakt. Ik ben een vogel. Ik ben veel mooier dan jij, en ik heb een prachtig lied. Alle mensen zijn dol op mij. Het is waar, zoals je zegt, de jager vangt soms wel mijn soortgenoten. Maar er zijn veel mensen die vogels in hun eigen huizen houden en ze leren zingen. Het is waar, zoals je zegt, de jager vangt soms wel mijn soortgenoten. Maar er zijn veel mensen die vogels in hun eigen huizen houden en ze leren zingen. Daarna nemen ze ons mee naar de muziekhal of het theater, waar ze geld krijgen voor onze liedjes.
“Een lid van de vogelfamilie brengt brieven voor mensen. En onze veren worden gebruikt om verenballen te maken waarmee kinderen kunnen spelen. Dus zie je: vogels zijn erg nuttig. Maar wat de mier betreft, ik kan niet zien hoe hij nuttig is voor mens of dier.”
“Oh, je vergist je,” zei de mier ernstig. “Zie je deze generaal hier? Hij heeft nu mijn hulp nodig. Weet je waarom hij hier ligt? Hij en zijn oorlogspaard staan op het punt om te sterven door gebrek aan water. Binnenkort zullen meer dan duizend soldaten dood zijn. Dan zal het noordelijke volk het volk van deze generaal innemen, en zijn volk zal geen land meer hebben. Maar ik zal hen redden.
# book_id: global-gutenberg-translation-5032cd9686d444488742e85e1327a958
# book_title: De dief en de olifant
# chapter_id: 1-de-dief-en-de-olifant
# chapter_title: De dief en de olifant
# book_page: 4 / 5
# chapter_page: 4
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Toen viel hij in slaap. En hij zag een van de grote woestijnmieren; en een vogel vloog neer om de mier op te eten. Maar de mier sprak en zei: “Ik weet dat jullie vogels onze familie voortdurend proberen op te eten. Maar het is niet juist dat het ene dier het andere opeet. Jullie hebben de kracht om elke mier te overwinnen en op te eten als jullie dat willen, maar de mens heeft de macht over deze wereld. Als de jager komt, kun je zijn pijl of zijn net niet ontlopen.
“Het is niet juist dat het ene schepsel zich tegen het andere keert. Ga je eigen weg, en ik zal de mijne gaan, zodat ik voedsel kan vinden voor mijn kinderen.
“Ik heb nu honderdvijftig eieren in mijn nest, en ik hoop dat ze allemaal spoedig zullen uitkomen. Dan zullen mijn kinderen op mij vertrouwen voor hulp. Ze zullen allemaal sterven als je mij, hun ouder, opeet. De aarde heeft veel graan, tarwe en rijst. Dat is genoeg voor jullie voedsel.”
Toen antwoordde de vogel: “Vertel me wat jou zo wijs maakt. Ik ben een vogel. Ik ben veel mooier dan jij, en ik heb een prachtig lied. Alle mensen zijn dol op mij. Het is waar, zoals je zegt, de jager vangt soms wel mijn soortgenoten. Maar er zijn veel mensen die vogels in hun eigen huizen houden en ze leren zingen. Het is waar, zoals je zegt, de jager vangt soms wel mijn soortgenoten. Maar er zijn veel mensen die vogels in hun eigen huizen houden en ze leren zingen. Daarna nemen ze ons mee naar de muziekhal of het theater, waar ze geld krijgen voor onze liedjes.
“Een lid van de vogelfamilie brengt brieven voor mensen. En onze veren worden gebruikt om verenballen te maken waarmee kinderen kunnen spelen. Dus zie je: vogels zijn erg nuttig. Maar wat de mier betreft, ik kan niet zien hoe hij nuttig is voor mens of dier.”
“Oh, je vergist je,” zei de mier ernstig. “Zie je deze generaal hier? Hij heeft nu mijn hulp nodig. Weet je waarom hij hier ligt? Hij en zijn oorlogspaard staan op het punt om te sterven door gebrek aan water. Binnenkort zullen meer dan duizend soldaten dood zijn. Dan zal het noordelijke volk het volk van deze generaal innemen, en zijn volk zal geen land meer hebben. Maar ik zal hen redden.“Lang geleden hebben onze mensen een volk gered. Er was eens een oorlog tussen het oostelijke en het westelijke volk, en generaal Hai Hau stond op het punt om te sterven door gebrek aan water, net zoals deze generaal hier. Maar mijn volk bouwt altijd zijn huizen dicht bij water, en hij volgde hun weg. Zij toonden hem de weg naar water en redden veel levens.”
Toen opende de vogel zijn bek en lachte spottend: “Chic, Chic, ik geloof dat verhaal niet. Je liegt. Ik weet van één heel kwade daad die jouw volk heeft begaan, en die zal ik je vertellen.”
“Mensen bouwden ooit een grote toren op de Noordberg, en al gauw viel die weer naar beneden. Na een tijd ontdekten ze de oorzaak van dit probleem. Het was niet de wind, noch de storm, noch de regen, noch zelfs de aardbeving die de toren deed instorten. Men ontdekte dat mieren het hout hadden opgegeten, waardoor het brak en naar beneden viel.
“Vogels zorgen niet voor problemen in de wereld. Mieren wel. Maar ik waarschuw je: als je deze goede daad waar je zo trots op bent niet verricht, zal ik je meteen opeten.”
De mier antwoordde: “Je zult nog zien dat ik in staat ben om deze generaal, zijn soldaten en zijn paarden te redden.”
De mier ging toen rechtstreeks naar het oor van de generaal en zei tegen hem: “Weet je nog van generaal Hai Hau, die in deze wildernis verdwaald was? Als je naar het bos gaat, zul je een zwarte straat vol met mijn volk zien. Zij zullen je naar hun nesten leiden, vlak bij de grote bron in de wildernis, die Hai Hau werd genoemd naar de generaal die die ontdekte. Het is slechts een halve mijl hiervandaan.”
Toen werd generaal Gui Süt Yun wakker en zei: “Vreemd, maar ik heb zeker een mier en een vogel met elkaar horen praten terwijl ik sliep. Waar is mijn kaart? Ik wist niets van de grot van Hai Hau.”
Hij vond de grote bron en hij en zijn paard dronken ervan. Daarna haastte hij zich terug naar de soldaten, en hun levens werden gered.
# book_id: global-gutenberg-translation-5032cd9686d444488742e85e1327a958
# book_title: De dief en de olifant
# chapter_id: 1-de-dief-en-de-olifant
# chapter_title: De dief en de olifant
# book_page: 5 / 5
# chapter_page: 5
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
“Lang geleden hebben onze mensen een volk gered. Er was eens een oorlog tussen het oostelijke en het westelijke volk, en generaal Hai Hau stond op het punt om te sterven door gebrek aan water, net zoals deze generaal hier. Maar mijn volk bouwt altijd zijn huizen dicht bij water, en hij volgde hun weg. Zij toonden hem de weg naar water en redden veel levens.”
Toen opende de vogel zijn bek en lachte spottend: “Chic, Chic, ik geloof dat verhaal niet. Je liegt. Ik weet van één heel kwade daad die jouw volk heeft begaan, en die zal ik je vertellen.”
“Mensen bouwden ooit een grote toren op de Noordberg, en al gauw viel die weer naar beneden. Na een tijd ontdekten ze de oorzaak van dit probleem. Het was niet de wind, noch de storm, noch de regen, noch zelfs de aardbeving die de toren deed instorten. Men ontdekte dat mieren het hout hadden opgegeten, waardoor het brak en naar beneden viel.
“Vogels zorgen niet voor problemen in de wereld. Mieren wel. Maar ik waarschuw je: als je deze goede daad waar je zo trots op bent niet verricht, zal ik je meteen opeten.”
De mier antwoordde: “Je zult nog zien dat ik in staat ben om deze generaal, zijn soldaten en zijn paarden te redden.”
De mier ging toen rechtstreeks naar het oor van de generaal en zei tegen hem: “Weet je nog van generaal Hai Hau, die in deze wildernis verdwaald was? Als je naar het bos gaat, zul je een zwarte straat vol met mijn volk zien. Zij zullen je naar hun nesten leiden, vlak bij de grote bron in de wildernis, die Hai Hau werd genoemd naar de generaal die die ontdekte. Het is slechts een halve mijl hiervandaan.”
Toen werd generaal Gui Süt Yun wakker en zei: “Vreemd, maar ik heb zeker een mier en een vogel met elkaar horen praten terwijl ik sliep. Waar is mijn kaart? Ik wist niets van de grot van Hai Hau.”
Hij vond de grote bron en hij en zijn paard dronken ervan. Daarna haastte hij zich terug naar de soldaten, en hun levens werden gered.
BokRobot
BokRobot brings together books and fairy tales to read and explore. Discover a growing collection, or create books and fairy tales of your own.
