Knoist i jego trzej synowie

Między Werrel a Soist mieszkał człowiek imieniem Knoist. Miał trzech synów. Jeden był ślepy, drugi kulawy, a trzeci całkiem nagi.

Pewnego dnia poszli na pole. Tam zobaczyli zająca. Ślepy syn go zastrzelił, kulawy syn go złapał, a nagi syn włożył go do kieszeni.

Potem dotarli do ogromnego jeziora. Na jeziorze były trzy łodzie. Jedna płynęła, jedna tonęła, a trzecia nie miała dna. Wszyscy wsiedli do łodzi bez dna.

Następnie dotarli do wielkiego lasu. W lesie stało wielkie drzewo. Na drzewie stała wielka kaplica. W kaplicy byli zakrystian z bukowego drewna i proboszcz z cisowego drewna, którzy rozdawali wodę święconą kijami.

„Jakże szczęśliwy jest ten, kto może umknąć przed wodą święconą!”