Ciało, które opuściło żołądek

Ciało ludzkie jest rzeczą doskonałą i godną podziwu. Ręce są mocne do pracy, stopy są mocne do chodzenia. Nos osądza, czy jedzenie jest dobre do spożycia, uszy słyszą wyraźnie, a oczy pomagają człowiekowi widzieć cały świat i studiować książki. Mózg może myśleć wielkie myśli. Dlatego nazywamy ciało ludzkie doskonałym.

Ale pewnego dnia różne części ciała zaczęły się kłócić o swoją pracę. Wiele skarg wniesiono przeciwko żołądkowi. Ręce i stopy powiedziały: "Pracujemy cały dzień, a jednak nic nie dostajemy. Czy wiesz, dla kogo pracujemy?"

Oczy powiedziały: "Znajdujemy wiele kurczaków, ryb, jajek oraz dużo ryżu i herbaty dla żołądka. On bierze wszystko i nie pracuje na to. Nawet nie myśli. Chociaż nigdy nic dla nas nie robi, my zawsze pracujemy dla niego."

Potem wszyscy zgodzili się odmówić dalszej pracy dla żołądka. Powiedzieli: "Jutro powiemy sercu i niech on osądzi, kto ma być obwiniony."

Następnego dnia język powiedział o tym mózgowi, a mózg rzekł: "Zobaczę sędziego dziś wieczorem."

Gdy serce usłyszało historię, powiedziało: "Tak, macie rację. Jeśli wszyscy się położycie i odmówicie pomocy żołądkowi; jeśli nie dacie mu ani ryżu, ani mięsa na jedzenie, ani herbaty do picia, wtedy on się nauczy, że nie może żyć bez was."

Po chwili żołądek zapragnął jedzenia i powiedział do rąk: "Dajcie mi kawałek ryby, trochę ryżu i filiżankę herbaty." Ręce milczały i nic nie mówiły.

Potem żołądek powiedział do stóp: "Czy wyjdziecie i każecie Men-Yen przynieść mi miskę chop-suey-meen? Jestem głodny."

Stopy odpowiedziały: "Nie, panie, nie będziemy już dla pana pracować." I położyły się.

Żołądek płakał o jedzenie, ale wszyscy mówili: "Nie obchodzi nas to; nie będziemy dla niego pracować."

Po pewnym czasie oczy odkryły, że nie widzą dobrze; a w sali teatralnej obok bębny biły głośno, ale uszy nie mogły słyszeć. Sędzia serce powiedział: "Jak się teraz miewa żołądek?" Mózg odpowiedział: "Nie pracujemy dla niego ani mu już nie pomagamy, i wierzę, że umrze. Boję się, że i ja umrę, i że wszyscy inni umrą. Nie sądzę, abyśmy postąpili słusznie, opuszczając żołądek. Czy nie uważasz, że najlepiej będzie kazać stopom wyjść i przynieść żołądkowi trochę chop-suey-meen? Gdyby to miał, mógłby nam znów pomóc. Wszyscy z pewnością umrzemy, jeśli nie będziemy mieli jego wsparcia."

Ale niemądry sędzia powiedział: "Niech sam zdobywa swoje jedzenie; niech sam wykonuje swoją pracę."

"On nie może tego zrobić," powiedział mózg. "Mieszka w miejscu otoczonym wielkimi murami, więc nie może wyjść. Ręce i stopy zawsze przynosiły mu jego jedzenie."

Sędzia powiedział: "Czy mówił o tym dzisiaj?"

A mózg odpowiedział: "Nie."

Zgodzili się więc zostawić żołądka samego na jeszcze jeden dzień.

Ale tej nocy znaleziono ich wszystkich martwych razem, ponieważ nie mogli żyć bez siebie nawzajem.

Tę bajkę opowiedział chiński generał Tsii cesarzowi chińskiemu około tysiąca dwustu lat temu. Cesarz był zły na prowincję swoich własnych ludzi i chciał wysłać tego generała z żołnierzami, aby ich zabili. Ale generał nie chciał iść i w swojej dyskusji z cesarzem użył tej bajki, aby zilustrować powody swojego sprzeciwu i pokazać konieczność każdej części dla całości. Bajka ta została przetłumaczona na japoński w 1891 roku, a Japończycy dodali następujące znaczenie:

Żołądek oznacza cesarza. Ręce, oczy, stopy i wszystkie części ciała przedstawiają lud. Ponownie, żołądek jest jak matka, a inne części są dziećmi.

Tak więc każdy z ludzi musi coś zrobić dla swojego narodu i cesarza. Każde dziecko musi coś zrobić dla rodziny i matki. Te rzeczy muszą być, jeśli naród ma być potężny, albo jeśli rodzina ma być silna i zjednoczona.