BokRobot leeseditie
Boeken
GratisDe Kikkervorst
The Frog-King, or Iron Henry
Jacob Grimm and Wilhelm Grimm
Nederlands (BE)
Engels
PoolsIn de oude dagen, toen wensen nog konden worden vervuld, leefde er een koning die veel mooie dochters had. De jongste was zo mooi dat zelfs de zon, die zoveel had gezien, elke keer helemaal verbaasd was als ze haar in het gezicht schijnde.
Vlak bij het kasteel van de koning lag een groot, donker bos, en onder een oude lindeboom in het bos was een bron. Als het heel warm was, ging de dochter van de koning het bos in en ging ze bij die koele bron zitten.
# book_id: global-age-version-b5b56ea935514fec88fa4f44edcddc53
# book_title: De Kikkervorst
# chapter_id: 1-de-kikkervorst-side-1
# chapter_title: Side 1
# book_page: 1 / 12
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
In de oude dagen, toen wensen nog konden worden vervuld, leefde er een koning die veel mooie dochters had. De jongste was zo mooi dat zelfs de zon, die zoveel had gezien, elke keer helemaal verbaasd was als ze haar in het gezicht schijnde.
Vlak bij het kasteel van de koning lag een groot, donker bos, en onder een oude lindeboom in het bos was een bron. Als het heel warm was, ging de dochter van de koning het bos in en ging ze bij die koele bron zitten.Als ze zich verveelde, pakte ze een gouden bal, gooide die hoog de lucht in en ving hem op. Deze bal was haar favoriete speeltje.
Op een dag gebeurde het dat de gouden bal van de prinses niet in de kleine hand viel die ze had opgestoken om hem te vangen, maar op de grond viel en recht het water in rolde. De dochter van de koning volgde hem met haar ogen, maar hij verdween, en de bron was diep, zo diep dat de bodem niet te zien was.
# book_id: global-age-version-b5b56ea935514fec88fa4f44edcddc53
# book_title: De Kikkervorst
# chapter_id: 2-de-kikkervorst-side-2
# chapter_title: Side 2
# book_page: 2 / 12
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Als ze zich verveelde, pakte ze een gouden bal, gooide die hoog de lucht in en ving hem op. Deze bal was haar favoriete speeltje.
Op een dag gebeurde het dat de gouden bal van de prinses niet in de kleine hand viel die ze had opgestoken om hem te vangen, maar op de grond viel en recht het water in rolde. De dochter van de koning volgde hem met haar ogen, maar hij verdween, en de bron was diep, zo diep dat de bodem niet te zien was.Toen begon ze te huilen, harder en harder, en ze kon niet getroost worden. Terwijl ze zo jammerde, zei iemand tegen haar: «Wat is er met je, dochter van de koning? Je huilt zo dat zelfs een steen medelijden zou hebben.» Ze keek naar de kant waar de stem vandaan kwam, en zag een kikker die zijn dikke, lelijke kop uit het water stak.
«O, oude waterspatter, ben jij het?» zei ze. «Ik huil om mijn gouden bal, die in de bron is gevallen.»
«Wees stil en huil niet,» antwoordde de kikker. «Ik kan je helpen, maar wat wil je me geven als ik je speeltje weer bovenhaal?»
# book_id: global-age-version-b5b56ea935514fec88fa4f44edcddc53
# book_title: De Kikkervorst
# chapter_id: 3-de-kikkervorst-side-3
# chapter_title: Side 3
# book_page: 3 / 12
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Toen begon ze te huilen, harder en harder, en ze kon niet getroost worden. Terwijl ze zo jammerde, zei iemand tegen haar: «Wat is er met je, dochter van de koning? Je huilt zo dat zelfs een steen medelijden zou hebben.» Ze keek naar de kant waar de stem vandaan kwam, en zag een kikker die zijn dikke, lelijke kop uit het water stak.
«O, oude waterspatter, ben jij het?» zei ze. «Ik huil om mijn gouden bal, die in de bron is gevallen.»
«Wees stil en huil niet,» antwoordde de kikker. «Ik kan je helpen, maar wat wil je me geven als ik je speeltje weer bovenhaal?»«Wat je maar wilt, lieve kikker,» zei ze. «Mijn kleren, mijn parels en juwelen, en zelfs de gouden kroon die ik op heb.»
De kikker antwoordde: «Ik geef niets om je kleren, je parels en juwelen of je gouden kroon, maar als je van me wilt houden en me je metgezel en speelkameraad wilt laten zijn, die naast je zit aan je kleine tafel, eet van je kleine gouden bord, drinkt uit je kleine beker en slaapt in je kleine bed – als je me dit belooft, zal ik naar beneden gaan en je gouden bal weer bovenhalen.»
# book_id: global-age-version-b5b56ea935514fec88fa4f44edcddc53
# book_title: De Kikkervorst
# chapter_id: 4-de-kikkervorst-side-4
# chapter_title: Side 4
# book_page: 4 / 12
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
«Wat je maar wilt, lieve kikker,» zei ze. «Mijn kleren, mijn parels en juwelen, en zelfs de gouden kroon die ik op heb.»
De kikker antwoordde: «Ik geef niets om je kleren, je parels en juwelen of je gouden kroon, maar als je van me wilt houden en me je metgezel en speelkameraad wilt laten zijn, die naast je zit aan je kleine tafel, eet van je kleine gouden bord, drinkt uit je kleine beker en slaapt in je kleine bed – als je me dit belooft, zal ik naar beneden gaan en je gouden bal weer bovenhalen.»«Ja hoor,» zei ze, «ik beloof je alles wat je wilt, als je maar mijn bal terugbrengt.» Maar ze dacht bij zichzelf: «Wat voor onzin is dat toch, die domme kikker die praat! Hij leeft in het water met de andere kikkers en kwakkert, en kan geen metgezel zijn voor een mens!»
Maar de kikker, toen hij de belofte had gekregen, stak zijn hoofd onder water en zonk. Na een tijdje kwam hij zwemmend weer naar boven met de bal in zijn bek en gooide die op het gras.
# book_id: global-age-version-b5b56ea935514fec88fa4f44edcddc53
# book_title: De Kikkervorst
# chapter_id: 5-de-kikkervorst-side-5
# chapter_title: Side 5
# book_page: 5 / 12
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
«Ja hoor,» zei ze, «ik beloof je alles wat je wilt, als je maar mijn bal terugbrengt.» Maar ze dacht bij zichzelf: «Wat voor onzin is dat toch, die domme kikker die praat! Hij leeft in het water met de andere kikkers en kwakkert, en kan geen metgezel zijn voor een mens!»
Maar de kikker, toen hij de belofte had gekregen, stak zijn hoofd onder water en zonk. Na een tijdje kwam hij zwemmend weer naar boven met de bal in zijn bek en gooide die op het gras.De dochter van de koning was dolblij om haar speeltje weer te zien, pakte het op en rende ermee weg. «Wacht, wacht,» zei de kikker. «Neem me mee. Ik kan niet zo hard rennen als jij.» Maar wat hielp het dat hij «Kwak, kwak» schreeuwde zo hard hij kon?
Ze luisterde niet naar hem, maar rende naar huis en vergat al gauw die arme kikker, die terug moest naar zijn bron.
De volgende dag, toen ze samen met de koning en alle hovelingen aan tafel zat en van haar kleine gouden bordje at, hoorde ze iets dat krakend en plonzend de marmeren trap opklom. Toen het de top bereikte, klopte het op de deur en riep: «Prinses, jongste prinses, open de deur voor mij.» Ze liep naar de deur om te zien wie er buiten was, maar toen ze de deur opende, zat de kikker daar.
# book_id: global-age-version-b5b56ea935514fec88fa4f44edcddc53
# book_title: De Kikkervorst
# chapter_id: 6-de-kikkervorst-side-6
# chapter_title: Side 6
# book_page: 6 / 12
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
De dochter van de koning was dolblij om haar speeltje weer te zien, pakte het op en rende ermee weg. «Wacht, wacht,» zei de kikker. «Neem me mee. Ik kan niet zo hard rennen als jij.» Maar wat hielp het dat hij «Kwak, kwak» schreeuwde zo hard hij kon?
Ze luisterde niet naar hem, maar rende naar huis en vergat al gauw die arme kikker, die terug moest naar zijn bron.
De volgende dag, toen ze samen met de koning en alle hovelingen aan tafel zat en van haar kleine gouden bordje at, hoorde ze iets dat krakend en plonzend de marmeren trap opklom. Toen het de top bereikte, klopte het op de deur en riep: «Prinses, jongste prinses, open de deur voor mij.» Ze liep naar de deur om te zien wie er buiten was, maar toen ze de deur opende, zat de kikker daar.Ze sloeg de deur haastig dicht, ging weer aan tafel zitten en werd heel bang. De koning zag dat haar hart hard klopte en zei: «Mijn kind, waarvoor ben je zo bang? Is het misschien een reus die je wil pakken?» «Nee hoor,» antwoordde ze.
«Het is geen reus, maar een vreselijke kikker.»
«Wat wil een kikker van jou?» «Ach, lieve vader, gisteren zat ik in het bos bij de bron te spelen en mijn gouden bal viel in het water. Omdat ik zo hard huilde, haalde de kikker de bal voor me op. Omdat hij erop stond, beloofde ik hem dat hij mijn metgezel zou worden, maar ik had nooit gedacht dat hij uit het water kon komen! En nu staat hij daar buiten en wil naar binnen.»
# book_id: global-age-version-b5b56ea935514fec88fa4f44edcddc53
# book_title: De Kikkervorst
# chapter_id: 7-de-kikkervorst-side-7
# chapter_title: Side 7
# book_page: 7 / 12
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Ze sloeg de deur haastig dicht, ging weer aan tafel zitten en werd heel bang. De koning zag dat haar hart hard klopte en zei: «Mijn kind, waarvoor ben je zo bang? Is het misschien een reus die je wil pakken?» «Nee hoor,» antwoordde ze.
«Het is geen reus, maar een vreselijke kikker.»
«Wat wil een kikker van jou?» «Ach, lieve vader, gisteren zat ik in het bos bij de bron te spelen en mijn gouden bal viel in het water. Omdat ik zo hard huilde, haalde de kikker de bal voor me op. Omdat hij erop stond, beloofde ik hem dat hij mijn metgezel zou worden, maar ik had nooit gedacht dat hij uit het water kon komen! En nu staat hij daar buiten en wil naar binnen.»Ondertussen klopte het nog een keer, en er werd geroepen:
«Prinses, jongste prinses! Open de deur voor mij! Weet je niet wat je gisteren bij die koele bron tegen me zei? Prinses, jongste prinses! Open de deur voor mij!»
Toen zei de koning: «Wat je hebt beloofd, moet je nakomen. Ga en laat hem binnen.» Zij ging, opende de deur en de kikker sprong naar binnen en volgde haar, stap voor stap, helemaal tot aan haar stoel.
Da ging hij zitten en riep: «Til me op naast je.» Zij aarzelde, totdat de koning haar uiteindelijk beval het te doen. Toen de kikker eenmaal op de stoel zat, wilde hij op de tafel. En toen hij op de tafel zat, zei hij: «Schuif je kleine gouden bordje dichter naar me toe, zodat we samen kunnen eten.» Zij deed dat, maar het was duidelijk te zien dat ze het niet met plezier deed.
# book_id: global-age-version-b5b56ea935514fec88fa4f44edcddc53
# book_title: De Kikkervorst
# chapter_id: 8-de-kikkervorst-side-8
# chapter_title: Side 8
# book_page: 8 / 12
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Ondertussen klopte het nog een keer, en er werd geroepen:
«Prinses, jongste prinses! Open de deur voor mij! Weet je niet wat je gisteren bij die koele bron tegen me zei? Prinses, jongste prinses! Open de deur voor mij!»
Toen zei de koning: «Wat je hebt beloofd, moet je nakomen. Ga en laat hem binnen.» Zij ging, opende de deur en de kikker sprong naar binnen en volgde haar, stap voor stap, helemaal tot aan haar stoel.
Da ging hij zitten en riep: «Til me op naast je.» Zij aarzelde, totdat de koning haar uiteindelijk beval het te doen. Toen de kikker eenmaal op de stoel zat, wilde hij op de tafel. En toen hij op de tafel zat, zei hij: «Schuif je kleine gouden bordje dichter naar me toe, zodat we samen kunnen eten.» Zij deed dat, maar het was duidelijk te zien dat ze het niet met plezier deed.De kikker genoot van het eten, maar bijna elke hap die ze nam, verstikte haar. Uiteindelijk zei hij: «Ik heb gegeten en ben voldaan. Nu ben ik moe; draag me naar je kamer en maak je kleine zijden bed klaar, dan gaan we allebei naar bed en slapen.»
De dochter van de koning begon te huilen, want ze was bang voor de koude kikker die ze niet graag aanraakte en die nu in haar mooie, schone kleine bedje zou slapen. Maar de koning werd kwaad en zei: «Degene die je hielp toen je in nood was, mag daarna niet worden veracht.» Dus pakte ze de kikker met twee vingers, droeg hem de trap op en zette hem in een hoek.
# book_id: global-age-version-b5b56ea935514fec88fa4f44edcddc53
# book_title: De Kikkervorst
# chapter_id: 9-de-kikkervorst-side-9
# chapter_title: Side 9
# book_page: 9 / 12
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
De kikker genoot van het eten, maar bijna elke hap die ze nam, verstikte haar. Uiteindelijk zei hij: «Ik heb gegeten en ben voldaan. Nu ben ik moe; draag me naar je kamer en maak je kleine zijden bed klaar, dan gaan we allebei naar bed en slapen.»
De dochter van de koning begon te huilen, want ze was bang voor de koude kikker die ze niet graag aanraakte en die nu in haar mooie, schone kleine bedje zou slapen. Maar de koning werd kwaad en zei: «Degene die je hielp toen je in nood was, mag daarna niet worden veracht.» Dus pakte ze de kikker met twee vingers, droeg hem de trap op en zette hem in een hoek.Maar toen ze in bed lag, kroop hij naar haar toe en zei: «Ik ben moe, ik wil net zoveel slapen als jij; til me op, anders zeg ik het tegen je vader.» Ze werd heel kwaad, pakte hem op en gooide hem met alle kracht tegen de muur.
«Nu zul je stil zijn, vieze kikker,» zei ze. Maar toen hij naar beneden viel, was hij geen kikker meer, maar een prins met mooie, vriendelijke ogen. Volgens de wil van zijn vader werd hij haar geliefde metgezel en echtgenoot.
# book_id: global-age-version-b5b56ea935514fec88fa4f44edcddc53
# book_title: De Kikkervorst
# chapter_id: 10-de-kikkervorst-side-10
# chapter_title: Side 10
# book_page: 10 / 12
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Maar toen ze in bed lag, kroop hij naar haar toe en zei: «Ik ben moe, ik wil net zoveel slapen als jij; til me op, anders zeg ik het tegen je vader.» Ze werd heel kwaad, pakte hem op en gooide hem met alle kracht tegen de muur.
«Nu zul je stil zijn, vieze kikker,» zei ze. Maar toen hij naar beneden viel, was hij geen kikker meer, maar een prins met mooie, vriendelijke ogen. Volgens de wil van zijn vader werd hij haar geliefde metgezel en echtgenoot.Toen vertelde hij haar hoe hij door een kwade heks was betoverd en dat niemand hem uit de put had kunnen redden behalve zij, en dat ze de volgende dag samen naar zijn koninkrijk zouden reizen.
Toen vielen ze in slaap, en de volgende ochtend, toen de zon hen wakker maakte, kwam er een koets aanrijden met acht witte paarden die witte struisvogelveren op hun hoofd hadden en met gouden kettingen waren vastgespannen. Achterin zat de dienaar van de jonge koning, de trouwe Henrik.
# book_id: global-age-version-b5b56ea935514fec88fa4f44edcddc53
# book_title: De Kikkervorst
# chapter_id: 11-de-kikkervorst-side-11
# chapter_title: Side 11
# book_page: 11 / 12
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Toen vertelde hij haar hoe hij door een kwade heks was betoverd en dat niemand hem uit de put had kunnen redden behalve zij, en dat ze de volgende dag samen naar zijn koninkrijk zouden reizen.
Toen vielen ze in slaap, en de volgende ochtend, toen de zon hen wakker maakte, kwam er een koets aanrijden met acht witte paarden die witte struisvogelveren op hun hoofd hadden en met gouden kettingen waren vastgespannen. Achterin zat de dienaar van de jonge koning, de trouwe Henrik.De trouwe Henrik was zo ongelukkig geweest toen zijn heer in een kikker was veranderd, dat hij drie ijzeren banden rond zijn hart had laten smeden, zodat het niet zou barsten van verdriet en droefheid. De wagen zou de jonge koning naar zijn rijk brengen.
De trouwe Henrik hielp hen beiden opstaan, ging weer achter hen staan en was vol vreugde over deze redding. Toen ze een stukje gereden hadden, hoorde de koningszoon een knak achter zich, alsof er iets brak. Hij draaide zich om en riep:: «Henrik, de wagen breekt.»
«Nee, heer, het is niet de wagen. Het is een band van mijn hart, die erin werd geplaatst in mijn grote verdriet toen u een kikker was en gevangenzat in de put.» Nogmaals en nog een keer, terwijl ze onderweg waren, knakte er iets, en telkens dacht de koningszoon dat de wagen kapot ging, maar het waren slechts de banden die van het hart van de trouwe Henrik sprongen, omdat zijn heer vrij was en gelukkig.
# book_id: global-age-version-b5b56ea935514fec88fa4f44edcddc53
# book_title: De Kikkervorst
# chapter_id: 12-de-kikkervorst-side-12
# chapter_title: Side 12
# book_page: 12 / 12
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
De trouwe Henrik was zo ongelukkig geweest toen zijn heer in een kikker was veranderd, dat hij drie ijzeren banden rond zijn hart had laten smeden, zodat het niet zou barsten van verdriet en droefheid. De wagen zou de jonge koning naar zijn rijk brengen.
De trouwe Henrik hielp hen beiden opstaan, ging weer achter hen staan en was vol vreugde over deze redding. Toen ze een stukje gereden hadden, hoorde de koningszoon een knak achter zich, alsof er iets brak. Hij draaide zich om en riep:: «Henrik, de wagen breekt.»
«Nee, heer, het is niet de wagen. Het is een band van mijn hart, die erin werd geplaatst in mijn grote verdriet toen u een kikker was en gevangenzat in de put.» Nogmaals en nog een keer, terwijl ze onderweg waren, knakte er iets, en telkens dacht de koningszoon dat de wagen kapot ging, maar het waren slechts de banden die van het hart van de trouwe Henrik sprongen, omdat zijn heer vrij was en gelukkig.
BokRobot
BokRobot brings together books and fairy tales to read and explore. Discover a growing collection, or create books and fairy tales of your own.
