Doktor Wszystkowiedz

# book_id: global-age-version-f46ad0aa185f478f9d2653dcad99eee5
# book_title: Doktor Wszystkowiedz
# chapter_id: 1-strona-1
# chapter_title: Strona 1
# book_page: 1 / 6
# chapter_page: 1
# language: pl
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Był sobie biedny chłop imieniem Krab. Pojechał swoim wozem z dwoma wołami do miasta, wioząc ładunek drewna.

Sprzedał drewno doktorowi za dwa srebrne monety.

Podczas gdy doktor odliczał pieniądze, Krab zobaczył go siedzącego przy stole, jedzącego i pijącego pyszne jedzenie.

Serce Kraba napełniło się tęsknotą. On też chciał być doktorem. Stał tam przez chwilę, a potem zapytał, czy może zostać doktorem. „O, tak” – powiedział doktor – „to łatwe”. „Co muszę zrobić?” – zapytał chłop.

# book_id: global-age-version-f46ad0aa185f478f9d2653dcad99eee5
# book_title: Doktor Wszystkowiedz
# chapter_id: 2-strona-2
# chapter_title: Strona 2
# book_page: 2 / 6
# chapter_page: 1
# language: pl
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

– Po pierwsze, kup sobie elementarz z kogutem na okładce. Po drugie, sprzedaj swój wóz i dwa woły, a za pieniądze kup ubrania i inne rzeczy potrzebne do leczenia.

Po trzecie, każ namalować szyld z napisem „Jestem Doktor Wszystkowiedz” i przybij go nad drzwiami. Chłop zrobił wszystko, co kazał mu lekarz. Leczył ludzi przez jakiś czas. Niedługo potem bogaty i ważny pan stracił trochę pieniędzy.

Ktoś mu powiedział o Doktorze Wszystkowiedzu, który mieszkał w pewnej wsi i musiał wiedzieć, gdzie są pieniądze. Pan kazał zaprząc konie do powozu, pojechał do wsi i zapytał Kraba, czy jest Doktorem Wszystkowiedzem. – Tak – odpowiedział Krab.

# book_id: global-age-version-f46ad0aa185f478f9d2653dcad99eee5
# book_title: Doktor Wszystkowiedz
# chapter_id: 3-strona-3
# chapter_title: Strona 3
# book_page: 3 / 6
# chapter_page: 1
# language: pl
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Wtedy pan powiedział, że musi z nim pójść i odzyskać skradzione pieniądze. „O tak, ale moja żona Grethe też musi pójść” – powiedział Krab. Pan zgodził się i pojechali razem.

Kiedy dotarli do zamku, stół był nakryty, a Krab dostał polecenie, aby usiąść i jeść. „Tak, ale moja żona Grethe też” – powiedział i usiadł z nią. Gdy pierwszy służący wniósł półmiski z wykwintnym jedzeniem, Krab trącił żonę i powiedział: „Grethe, to był pierwszy”. Miał na myśli pierwszego służącego niosącego pierwsze danie.

# book_id: global-age-version-f46ad0aa185f478f9d2653dcad99eee5
# book_title: Doktor Wszystkowiedz
# chapter_id: 4-strona-4
# chapter_title: Strona 4
# book_page: 4 / 6
# chapter_page: 1
# language: pl
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Ale sługa pomyślał, że chodzi o „To pierwszy złodziej”, a ponieważ rzeczywiście był złodziejem, przeraził się. Powiedział do swojego towarzysza na zewnątrz: „Doktor wie wszystko!

Mamy kłopoty – powiedział, że jestem pierwszy!” Drugi sługa nie chciał wejść, ale musiał.

Gdy wszedł z miską, Krab szturchnął żonę i powiedział: „Grethe, to drugi”. Sługa również się przeraził i pospiesznie wyszedł. Trzeci sługa nie miał się lepiej. Krab powiedział: „Grethe, to trzeci”. Czwarty sługa wniósł nakryte naczynie.

# book_id: global-age-version-f46ad0aa185f478f9d2653dcad99eee5
# book_title: Doktor Wszystkowiedz
# chapter_id: 5-strona-5
# chapter_title: Strona 5
# book_page: 5 / 6
# chapter_page: 1
# language: pl
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Pan kazał doktorowi pokazać swoje umiejętności i odgadnąć, co kryje się pod przykryciem. Crabb spojrzał na miskę. Nie miał pojęcia, co powiedzieć. Zawołał: „Och, biedny Crabb!” Kiedy pan to usłyszał, krzyknął: „Oto! On wie!

On wie, kto ma pieniądze!” Słudzy przerazili się. Dali znak doktorowi, aby na chwilę wyszedł na zewnątrz. Kiedy wyszedł, wszyscy czterej przyznali się. To oni ukradli pieniądze.

Powiedzieli, że oddadzą je i zapłacą mu dużą sumę, jeśli na nich nie doniesie. Jeśli to zrobi, zostaną powieszeni. Zaprowadzili go do kryjówki. Doktor był zadowolony i wrócił do sali.

# book_id: global-age-version-f46ad0aa185f478f9d2653dcad99eee5
# book_title: Doktor Wszystkowiedz
# chapter_id: 6-strona-6
# chapter_title: Strona 6
# book_page: 6 / 6
# chapter_page: 1
# language: pl
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Usiadł przy stole i powiedział: „Panowie, teraz zajrzę do mojej księgi, aby znaleźć, gdzie ukryte jest złoto.” Lecz piąty sługa wczołgał się do pieca, aby usłyszeć, czy doktor wie więcej.

Doktor siedział nieruchomo, otworzył swój elementarz i przewracał strony tam i z powrotem, szukając koguta. Gdy nie mógł go od razu znaleźć, powiedział: „Wiem, że tam jesteś, więc lepiej wyjdź.” Sługa w piecu pomyślał, że doktor ma na myśli jego.

Pełen przerażenia wyskoczył i krzyknął: „Ten człowiek wie wszystko!” Następnie Doktor Wszechwiedzący pokazał hrabiemu, gdzie były pieniądze, ale nie powiedział, kto je ukradł. Otrzymał dużo pieniędzy z obu stron i stał się sławnym człowiekiem.